Soms duikt Jezus ineens op. Niet in een kerkgebouw. Maar op de straat. Niet gek. Want daar was én is hij vaak te vinden. Woensdag 4 maart las en zag ik dit in Het Parool: ‘Daar staat ineens Jezus op de pont naar Noord.’ Naar aanleiding van een interview met kunstenaar Oscar de Wit: “Ook zijn schilderij van de pont heeft een bijzondere betekenis. Tussen alle mensen op de pont ziet de oplettende kijken Jezus Christus staan.
Het schilderij heet niet voor niets ‘De intree van Christus in Amsterdam in het rampjaar 2022.’ “Het onheil kwam naar Amsterdam. We zaten in de coronapandemie en de oorlog in Oekraïne brak uit. Ik heb een oorlog meegemaakt en alle consequenties gezien. Als je daar te veel over nadenkt, word je bang. Het is de wanhopige schoonheid van deze wereld en de stad die ik wil laten zien.”
Wanhoop, angst, schoonheid, én Jezus. Wat mij betreft een treffende combinatie. Ik wens je toe dat je Jezus mag tegen komen. Op de pont of ergens anders op straat. En misschien ook wel in een kerkgebouw. In mensen van wie je het misschien helemaal niet had verwacht. Of mogelijk ben jij een Jezus voor iemand anders. Wie weet.
Wat mij betreft hard nodig in deze tijden. Want het is niet bij rampjaar 2022 gebleven…